Gerçek Bir Yalnızlık
Bu yazı, blogumda yayınlayacağım ilk film eleştirisi. İlk yazı için doğru filmi seçtiğimi düşünüyorum; çünkü Rental Family, üzerine düşündükçe derinleşen, duyguyu başrol oyuncusu üzerinden güçlü biçimde aktarabilen, beni başrolün yerine koyup kararlarını sorgulatan ve Japonya’nın doğal güzelliklerini yansıtarak duygu ve hissiyatın özüne inen bir film oldu. Yazının devamında bolca spoiler var; filmi henüz izlemediyseniz buradan sonrasını izledikten sonra okumanızı öneririm.
Rental Family (Kiralık Aile), 2025 yapımı, Japonya’da geçen bir komedi-dram. Yönetmenliğini Hikari üstlenmiş, başrolde ise Brendan Fraser var. Filmin en çarpıcı yanı, kurgu gibi görünen öncülünün gerçek olması: Japonya’da “kiralık aile” hizmeti, yani insanların hayatlarındaki eksik figürleri, baba, arkadaş, düğün konuğu, hatta yas tutan bir dost gibi rolleri doldurmak için oyuncu kiralaması, 1990’ların başından beri var olan gerçek bir sektörmüş. Böyle aktardığımda bize çok da yabancı gelmesin; Güneydoğu Anadolu’da cenazelerde ağıt yakanları, düğünlerde zılgıt çekenleri düşünün. Bugün Japonya’da bu tür hizmet veren pek çok işletme olduğu söyleniyor. Hikari bu gerçekliği sansasyonel bir “tuhaf Japonya” hikâyesine dönüştürmek yerine, son derece insani ve şefkatli bir dramın zemini olarak kullanmayı tercih etmiş; bence filmin en büyük başarısı da bu tercihte gizli.
Fraser’ın canlandırdığı Phillip, yıllar önce bir diş macunu reklamı için Tokyo’ya gelmiş ve orada kalmış, tutunamamış bir Amerikalı aktör. Ama dikkat edin: Japonya’yı çok sevdiği ya da oraya ait hissettiği için kalmamış; geri dönecek hiçbir sebebi olmadığı için kalmış. Babası o küçükken gitmiş, annesini kaybetmiş; hatta babasının cenazesi için uçak bileti almasına rağmen terminaldeki koltuktan kalkıp o uçağa binememiş bir adam bu. Phillip’in trajedisi tam da burada: Hiçbir yere ait olamadığı için hiçbir yere gidemiyor. Kendi apartman dairesinden karşı binadaki ailelerin dolu dolu hayatlarını seyrettiği o sessiz sahneler, bu yalnızlığın sade ama etkili bir özeti.
Phillip’in hayatı tuhaf bir işle değişiyor: Ölmemiş bir adamın sahte cenazesinde “üzgün Amerikalı” rolü. Bu absürt başlangıç onu bir kiralık aile ajansına götürüyor; ajansın ona ihtiyacı gayet net, sembolik bir beyaz adam arıyorlar. Artık Phillip, insanların hayatındaki boşlukları dolduran bir profesyonel. Ailesine karşı yüzünü kurtarmak isteyen bir geline damat oluyor, evinden çıkamayan bir oyun tutkununa arkadaşlık ediyor, hafızasını yitirmeye başlayan unutulmuş yaşlı aktör Kikuo’nun hayatına gazeteci kılığında giriyor ve en riskli işinde, 11 yaşındaki Mia’ya hiç tanımadığı babası oluyor. Başta para için giriştiği bu iş, zamanla onu dönüştürüyor.